Przewożenie broni i amunicji środkami transportu publicznego.

Przewożenie broni i amunicji środkami transportu publicznego, to rzadkie zjawisko. Warto dla porządku wspomnieć o przepisach to regulujących.

1. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Przewożenie broni i amunicji środkami transportu publicznego, z zastrzeżeniem ust. 2, jest dopuszczalne przy zachowaniu niezbędnych środków bezpieczeństwa, pod warunkiem że broń i amunicja są zabezpieczone w sposób uniemożliwiający powstanie zagrożenia życia, zdrowia lub mienia. Ustęp 2 cytowanego przepisu reguluje przewóz w statkach powietrznych. Zgodnie z tym przepisem: Przewożenie broni i amunicji w kabinach pasażerskich statków powietrznych przez osoby inne niż specjalnie do tego upoważnione na podstawie odrębnych przepisów jest zakazane. Przepis jest bardzo ogólny. Z art. 35 ust 1 wynikają ogólne zasady, których konkretyzacja następuje w rozporządzeniu wykonawczym, wydanym w oparciu o art. 35 ust. 3 ustawy o broni i amunicji.

2. Na podstawie art 35 ust. 3 wydane zostało rozporządzenie Ministrów Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 kwietnia 2000 r. Jak wynika z §1 rozporządzenia, dotyczy ono osób posiadających pozwolenie na broń, wydane w oparciu o art. 10 ustawy, jak i podmiotów posiadających świadectwo broni, wydane w oparciu o art. 29 ustawy. Rozporządzenie dotyczy także broni na której posiadanie, nie jest wymagane pozwolenie, tj. przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie nieprzekraczającej 10 mA; ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego; broni palnej rozdzielnego ładowania, wytworzonej przed rokiem 1885 oraz replik tej broni; broni palnej alarmowej o kalibrze do 6 mm.

Paragraf §2 rozporządzenia, stanowi: 1. W środkach transportu publicznego, służących do przewozu pasażerów, broń przewozi się w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych. 2. Broń do ochrony osobistej, ochrony bezpieczeństwa innych osób oraz mienia może być załadowana bez wprowadzonego naboju do komory nabojowej i przewożona w stanie zabezpieczonym.

Na podstawie tego przepisu można wywnioskować, co ustawodawca rozumie pod pojęciem broni załadowanej, o którym mowa choćby w art. 10 ust. 9 ustawy o broni i amunicji (W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń). Z przepisu wywodzę wniosek, że broń załadowana jest wówczas gdy amunicja znajduje się w magazynku nabojowym wpiętym do broni, także w sytuacji gdy pocisk nie jest wprowadzony do komory nabojowej. W przypadku rewolweru, bronią rozładowaną będzie rewolwer bez nabojów w bębnie nabojowym. Jest to jedyne miejsce w przepisach o broni i amunicji, które reguluje co to znaczy broń załadowana.

Regulacja zasad przewozu amunicji w rozporządzeniu jest ujęta ogólnie. Zgodnie z §3 ust. 1 Amunicję przewozi się środkami transportu publicznego przy zachowaniu niezbędnych wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej. Co oznacza ilość uzasadniona potrzebami osoby przewożącej? Katalog okoliczności faktycznych wydaje się nieograniczony. Konkret daje ustęp 2 stanowiąc: Amunicję przewozi się w opakowaniach fabrycznych przeznaczonych do sprzedaży detalicznej lub w pudełkach i pojemnikach, w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju.

Paragraf 4 rozporządzenia jest powtórzeniem art. 32 ust 1 ustawy (Broń i amunicję należy przechowywać i nosić w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.). Paragraf 4 rozporządzenia ma brzmienie: Broń i amunicja w czasie przewozu środkami transportu publicznego powinny być zabezpieczone w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieupoważnionych. Powtórzenie o tyle jest zasadne, że noszenie broni w rozumieniu ustawy oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń. Przewożenie broni w stanie rozładowanym nie jest noszeniem i nie stosuje się do niego art. 32 ust 1, a art. 35 i przepisy wykonawcze wydane na podstawie ustępu 3.

Kolejne paragrafy rozporządzenia dotyczą przewozu broni i amunicji w pasażerskich statkach powietrznych. Przepisy te to jedynie ogólne tezy, które są skonkretyzowane w regulaminach przewoźników.

3. Rozporządzenie wprowadza nakaz donoszenia. Obowiązek ten polega na obowiązku niezwłocznego powiadomienia najbliższej jednostki Policji lub Żandarmerii Wojskowej, po ujawnieniu przewozu broni lub amunicji w sposób zagrażający bezpieczeństwu pasażerów.

4. Wydaje się, że nie ma wątpliwości jak stosować rozporządzenie broni palnej. W jaki zaś sposób zastosować przepisy rozporządzenia do przedmiotów przeznaczonych do obezwładniania osób za pomocą energii elektrycznej o średniej wartości prądu w obwodzie nieprzekraczającej 10 mA czy ręcznych miotaczy gazu obezwładniającego – zupełnie nie mam pojęcia?

5. Naruszenie zasad przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego, nie może stanowić podstawy do cofnięcia pozwolenia na broń. Przepisy regulujące zasady cofania pozwoleń na broń, nie sankcjonują naruszenia zasad opisanych w art. 35 ustawy lub przepisów wykonawczych, wydanych na podstawie tego przepisu. Przypominam, że art. 18 ust. 5 pkt 4 odwołuje się jedynie do naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie zasad przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, o których mowa w art. 32.

6. Przewożenie broni  lub amunicji środkami transportu publicznego, nie spełniając warunku prawidłowego zabezpieczenia broni i amunicji – niezgodne z przepisami ustawy i rozporządzenia stanowi wykroczenie opisane w art 51 ust 2 pkt 8 ustawy o broni i amunicji. Wykroczeniem jest również przewóz broń i amunicję w kabinie pasażerskiego statku powietrznego, nie będąc osobą do tego upoważnioną na podstawie odrębnych przepisów.

7. Pozostaje do ustalenia czym jest transport publiczny. Moim zdaniem odpowiedzi na to pytanie należy szukać w ustawie z dnia 16 grudnia 2010 r. o publicznym transporcie zbiorowym. Publiczny transport zbiorowy to powszechnie dostępny regularny przewóz osób wykonywany w określonych odstępach czasu i po określonej linii komunikacyjnej, liniach komunikacyjnych lub sieci komunikacyjnej. Transportem będzie transport kołowy, morski, kolejowy, linowy, linowo-terenowy, rzeczny. Przewóz lotniczy jest zaś uregulowany w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. prawo lotnicze.

 

Dz.U.2000.31.390

2011.11.23 zm. §1 Dz.U.2011.237.1410

ROZPORZĄDZENIE

MINISTRÓW TRANSPORTU I GOSPODARKI MORSKIEJ ORAZ SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI

z dnia 10 kwietnia 2000 r.

w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego.

(Dz. U. z dnia 21 kwietnia 2000 r.)

Na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz. U. Nr 53, poz. 549) zarządza się, co następuje:

1. Rozporządzenie określa szczegółowe zasady i warunki przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego przez:

1)   podmioty posiadające broń i amunicję na podstawie świadectwa broni wydanego w celach, o których mowa w art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 maja 1999 r. o broni i amunicji, zwanej dalej “ustawą”,

2)   (1) osoby posiadające broń i amunicję na podstawie pozwolenia na broń wydanego w celach, o których mowa w art. 10 ust. 2 ustawy,

3)   (2) podmioty lub osoby posiadające broń, o której mowa w art. 11 pkt 7, 8, 10 i 11 ustawy.

2.1. W środkach transportu publicznego, służących do przewozu pasażerów, broń przewozi się w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych.

2. Broń do ochrony osobistej, ochrony bezpieczeństwa innych osób oraz mienia może być załadowana bez wprowadzonego naboju do komory nabojowej i przewożona w stanie zabezpieczonym.

3.1. Amunicję przewozi się środkami transportu publicznego przy zachowaniu niezbędnych wymogów bezpieczeństwa, wykluczających możliwość przypadkowej eksplozji, w ilości uzasadnionej potrzebami osoby przewożącej.

2. Amunicję przewozi się w opakowaniach fabrycznych przeznaczonych do sprzedaży detalicznej lub w pudełkach i pojemnikach, w sposób uniemożliwiający uderzenie w spłonkę naboju.

4. Broń i amunicja w czasie przewozu środkami transportu publicznego powinny być zabezpieczone w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieupoważnionych.

5. Broń i amunicję w pasażerskich statkach powietrznych przewozi się w lukach bagażowych lub w miejscu wskazanym przez przewoźnika, jako bagaż rejestrowany, do którego pasażerowie nie mają dostępu.

6. Przewoźnik może ustalić dodatkowe zasady przewozu broni i amunicji w wewnętrznych regulaminach, określających warunki obsługi podróżnych, odprawy oraz przewozu osób i rzeczy.

7. Obsługa środka transportu publicznego, po ujawnieniu przewozu broni lub amunicji w sposób zagrażający bezpieczeństwu pasażerów, powiadamia o tym niezwłocznie najbliższą jednostkę Policji lub Żandarmerii Wojskowej.

8. Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

 

AriaMemoria_porady_prawne1

Inne wpisy związane z powyższym tematem:

Przewożenie broni palnej PLL LOT, w rejsie krajowym.

  • Czyli rozumiem, że mając pozwolenie sportowe jeśli chce przejechać się metrem to muszę rozładować magazynek i włożyć naboje do fabrycznego opakowania? 🙂

    • Andrzej Turczyn

      dokładnie tak!

    • Marcos

      Np. do fabrycznego woreczka w jakim sprzedawana jest czasem amunicja elaborowana 🙂

    • Anonim

      Polecam takie fajne rozwiązanie – nie jeździć metrem. Samochodem jest dużo przyjemniej. 😉

    • F.

      A czy przypadkiem nie wystarczy odłączenie magazynka od broni, ale amunicja może pozostać w magazynku?

  • Jakub Cezary

    Widać jak są faworyzowani posiadacze pozwoleń do ochrony osobistej skoro oni mogą mieć broń załadowaną ,a pozostali posiadacze mają mieć broń rozładowaną.
    Zastanawia mnie jak jest realizowany przewóz broni statkami powietrznymi skoro posiadacz broni ma przewozić broń w sposób uniemożliwiający dostęp osobom nieupoważnionym a przewóz w luku bagażowym nie spełnia tego wymogu, ponieważ dostęp do broni ma wiele osób z załogi lotniska podczas załadunku i wyładunku bagażu ?

    • Andrzej Turczyn

      Bo posiadacze broni do ochrony osobistej mają ją do obrony, to zrozumiałe.

      • EDiox

        Sama “celowość” w pozwoleniach na broń jest dla mnie niezrozumiała a co dopiero to co z tego miało by wynikać.
        Człowiek z pozwoleniem sportowym jest mniej uczciwy i praworządny od człowieka z pozwoleniem do obrony osobistej?
        A może broń sportowa jest mniej niebezpieczna od tej do obrony?
        Gdzie tu sens, gdzie logika?

        • Andrzej Turczyn

          Podzielam Pana wątpliwości.

        • Uwolnic_Bron

          Doszukiwanie się logiki w Ustawie o broni i amunicji mija się z celem, moim zdaniem nadaje się ona do kosza.
          Zastanówmy się dobrze w której kratce postawić krzyżyk w nadchodzących wyborach – przy populistach obiecujących pieniądze “za darmo” (i tak słabo, mogliby przecież dołożyć wygodne życie na hamaku, pod palmami, wtedy na pewno by wygrali), czy może przy wolnościowcach (na których poselska pensja nie robi żadnego wrażenia, i szkoda byłoby im czasu iść do Sejmu, gdyby chodziło o pensję właśnie).

          https://uploads.disquscdn.com/images/817cc4823ce6b0778aa16dfbff96de798eafac11f3dbc168a3611c4c29ef07f5.jpg

          • Andrzej Turczyn

            Przez 8 lat mieliśmy u rządów ludzi, którzy mieli wszelkie możliwości zmienić ustawę tak aby była dobra. I co ? Odpowiedź jest prosta: i nic! Moje zaangażowanie w pracy w komisji sejmowej wskazuje, ze PO to partia która nie zmieni niczego w ustawie o broni jak nie będzie miała z tego interesu politycznego. Być może inni okażą się tacy sami, ale w przypadku PO jest to pewne. Wynika z tego, że o ile nie wiadomo czy głosować na innych, wiadomo, że nie należy głosować na PO.

          • Uwolnic_Bron

            To prawda, ja też wątpię, czy PO zrobiłoby w tej sprawie jakiś krok w następnej kadencji, ale nie będę głosował na PO.
            Tylko że rządy PO zapewniałyby przynajmniej jako taki spokój, to znaczy gwarantowałyby, że nie będzie gorzej niż jest, a w przypadku PiS-u osobiście obawiam się, że zmiany będą, ale nie w tę stronę, w którą byśmy chcieli 🙂

          • Andrzej Turczyn

            Co do Dudy. Jak będzie nie wiem. Wiem jedno, nie jest to prosty chłop z sygnetem z czarnym oczkiem, co plecie o bigosowaniu i jak coś ma do powiedzenia to ma do przeczytania.

          • 9mm/anonim

            A czy ma coś do powiedzenia dobrego w sprawie UoBiA, chociażby np. z bardziej bezinterpretacyjnymi wytycznymi na osobistą?
            A czy ma coś do powiedzenia dobrego w sprawie prawa dot. obrony koniecznej?

            Tym przy władzy się nic nie stanie, bo mają sztaby ludzi od ochrony, nieco inne prawo i mienie chyba czasami też…

  • Artur

    Moim zdaniem jeśli ustawodawca zezwolił na noszenie broni sportowej przez sportowców i to zezwolił także na przewożenie tej broni w środkach komunikacji z podpiętym magazynkiem z nabojami !!

    • czym Twoje zdanie jest podparte?

      • Artur

        Chodzi mi oto że rozporządzenie jest z 2000 roku i nijak ma się do nowelizacji ustawy z 2011 !!

        • Andrzej Turczyn

          To chyba nie jest tak. Nie mam teraz możliwości szczegółowego odniesienia się do tej sprawy, ale wydaje mi się, że takie rozporządzenie może istnieć, nawet po nowelizacji z 2011 r.

      • rg

        Pytaniami na sportowy patent strzelecki. Jest pytanie wprost: czy można przenosić broń w środkach transportu publicznego. Odpowiedź: można, w sposób jak najmniej widoczny, w kaburach przylegających do ciała.

        • ciekawy świata

          Kabura przylegająca do ciała,a po co mieć ją przypiętą do paska czy pod pachą,odstaje,odzież zniekształca i tym bardziej może budzić niezdrowe zainteresowanie tych po cywilnemu po prawie i tych od bezprawia.Nie lepiej w plecaku albo w sportowej torbie?Ja rozumiem ,że karabinek sportowy do torby się nie zmieści,ale do futerału po gitarze bez problemu.A przy pasku w spodniach zrobi się miejsce na gaz pieprzowy i jakąś teleskopówkę z miękkim zakończeniem,I praktyczne rozwiązanie i bezpieczne…..A łażenie z załadowanym nabojem w komorze to proszenie się o kłopoty,łażenie z nabojem w magazynku podpiętym do broni to również proszenie się o kłopoty…Ludzie,pamiętajcie ,że po tamtej stronie może być osoba szybsza,bardziej cwana,silniejsza i zdeterminowana.A raz wystrzelonego pocisku w waszą stronę żadna siła nie zatrzyma…

          • zgadzam sie lepiej biernie patrzec jak do Ciebie strzelaja…

  • Pingback: Noszenie broni, w świetle przepisów ustawy o broni i amunicji. | Andrzej Turczyn()

  • Pingback: Przewożenie broni palnej PLL LOT, w rejsie krajowym. | Andrzej Turczyn()

  • ricardo

    Ustawa o broni i amunicji w sprawie przewozu broni i amunicji mówi o środkach transportu publicznego. Natomiast ustawa z 16 grudnia 2010 roku mówi o transporcie publicznym zbiorowym. Drobna różnica ale jest. Mam jedynie nadzieję, że mój samochód nie jest transportem publicznym .

  • Dominika

    Ja w mojej torebce nosze zawsze gaz pieprzowy. Jest to tzn broń która nie wymaga zezwolenia, a ja dzięki niej czuje sie bezpieczniej. Już raz probowano mnie okraść w tramwaju i po tej akcji brat kupił mi ten gaz na https://www.bron.pl/ . Ja czuje sie teraz spokojniejsza również psychicznie.