Noszenie broni, w świetle przepisów ustawy o broni i amunicji.

I

Zgodnie z art. 10 ust. 9 ustawy o broni i amunicji: W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń. W niniejszym wpisie posługując się pojęciem noszenie broni, posługuję się nim wyłącznie w rozumieniu opisanym w tym przepisie. Zatem pisząc noszenie broni, nie mam na myśli przemieszczania broni w stanie niezaładowanym – rozładowanym.

Pierwszy problem jaki się pojawia przy analizie tego przepisu to ustalenie co oznacza zwrot: załadowanej broni. W ustawie o broni i amunicji nie ma definicji pojęcia broń załadowana. Wskazówką dla ustalenia treści przedmiotowego zwrotu, jest moim zdaniem §2 rozporządzenia Ministrów Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 kwietnia 2000 roku w sprawie w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego. Paragraf ten stanowi: 1. W środkach transportu publicznego, służących do przewozu pasażerów, broń przewozi się w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych. 2. Broń do ochrony osobistej, ochrony bezpieczeństwa innych osób oraz mienia może być załadowana bez wprowadzonego naboju do komory nabojowej i przewożona w stanie zabezpieczonym. Moim zdaniem na podstawie tego przepisu można wywnioskować, co na gruncie przepisów o broni i amunicji rozumieć trzeba pod pojęciem broni załadowanej. Z przepisu wywodzę wniosek, że broń załadowana jest wówczas gdy amunicja znajduje się w magazynku nabojowym wpiętym do broni, także w sytuacji gdy pocisk nie jest wprowadzony do komory nabojowej. W przypadku rewolweru, bronią rozładowaną będzie rewolwer bez nabojów w bębnie nabojowym. Pisałem o tym we wpisie Przewożenie broni i amunicji środkami transportu publicznego.

Warto rozważyć czy będziemy mieli do czynienia z załadowaną bronią, w sytuacji gdy amunicja wprawdzie będzie w magazynku nabojowym, ale nie wpiętym do broni. Moim zdaniem w taki stan faktyczny oznacza, że broń załadowana nie jest, bowiem amunicja nie znajduje się w broni palnej. Aby można było uznać, że broń jest załadowana, amunicja musi znajdować się w broni w sposób przygotowany do oddania strzału, bądź przygotowany do oddania strzału po wprowadzeniu naboju do komory nabojowej. Bez połączenia broni z amunicją, w sposób konstrukcyjnie poprawny, nie może być mowy o broni w stanie załadowanym. Na gruncie przepisów rozporządzenia Ministrów Transportu i Gospodarki Morskiej oraz Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 10 kwietnia 2000 roku w sprawie w sprawie przewożenia broni i amunicji środkami transportu publicznego, przewożenie broni bez wpiętego magazynka, ale z magazynkiem załadowanym nabojami, będzie spełniało kryteria przewożenia broni zgodnie z §2 tego rozporządzenia. Redakcja przepisu §2 ust. 1 „…broń przewozi się w stanie rozładowanym, bez amunicji w komorze nabojowej i w magazynkach nabojowych.” – jednoznacznie wskazuje, że chodzi tu o fizyczne połączenie załadowanego nabojami magazynka z bronią. Przepis nie reguluje sposobu przewożenia amunicji, która może być przewożona jako załadowana do magazynka. Istotą przepisu jest rozładowanie broni, czyli odłączenie magazynka załadowanego nabojami do broni palnej.

 

II

Kolejnym istotnym problemem jest ustalenie, którą broń można nosić, a której noszenie jest zakazane. W przepisie ustawy o broni i amunicji nie ma przepisu, który wyliczenie broni, którą można nosić. Konstrukcja przepisów jest taka, że rozumując a contrario z przepisów statuujących zakaz noszenia broni posiadanej w określonym celu, wywodzi się prawo do noszenia broni posiadanej w pozostałych celach. To jednak nie jedyny argument wskazujący na to, jaką broń można nosić.

Zgodnie z Art. 31 Konstytucji Nikogo nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje. Zgodnie z Art. 7 Konstytucji Organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa. Zestawienie ze sobą tych dwóch przepisów nakazuje przyjąć wniosek taki, że obywatelowi RP można czynić wszystko chyba, że prawo czynienia czegoś mu zakazuje. Organ władzy publicznej nie może czynić niczego chyba, że przepis prawa mu na coś pozwala. To fundamentalna zasada państwa prawa, którą w nieskończoność należy przypominać. Z uwagi na to, że Konstytucję można stosować bezpośrednio (Art. 8 Konstytucji: 1 Konstytucja jest najwyższym prawem Rzeczypospolitej Polskiej. 2 Przepisy Konstytucji stosuje się bezpośrednio, chyba że Konstytucja stanowi inaczej.), bez konieczności przekładania jej treści na ustawy i rozporządzeń, w sprawie noszenia broni przepisy te mają również zastosowanie. Zatem gdy ktoś w drodze decyzji administracyjnej uzyskał prawo do posiadania broni, może z tą bronią robić wszystko to co chce, chyba że przepis prawa mu czegoś zabrania. Innymi słowy brak przepisu zakazującego noszenie broni, oznacza prawo do jej noszenia.

Przepisem zakazującym noszenia broni jest art. 10 ust. 8 ustawy o broni i amunicji, który stanowi: Zabrania się noszenia broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów kolekcjonerskich lub pamiątkowych bez zgody właściwego organu Policji. Przepis w swej treści jednoznaczny. Każda broń zarejestrowana w celu pamiątkowym lub kolekcjonerskim, nie może być noszona. Cel w jakim broń została zarejestrowana wpisany jest w legitymacji posiadacza broni, przez opisanie go literą E – cel kolekcjonerski lub G – cel pamiątkowy. Na gruncie przepisów nieobowiązującego już rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 22 grudnia 2003 r. w sprawie wzorów legitymacji posiadacza broni, zaświadczenia uprawniającego do nabycia broni, legitymacji osoby dopuszczonej do posiadania broni, świadectwa broni oraz karty rejestracyjnej broni, cel pamiątkowy opisany był w legitymacji posiadacza broni literą F. Warto o tym pamiętać, albowiem w obiegu są i obowiązują legitymacje posiadacza broni, ze starym opisem literowym celów posiadania broni.

legitymacja stary wzór:

legwzstar

legitymacja nowy wzór:

legwznowa

Ograniczenie ustawowe w noszeniu broni nie jest jedynym ograniczeniem w noszeniu broni palnej, jakie wynika z przepisów ustawy o broni i amunicji. Zgodnie z art. 10 ust. 7 ustawy: Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia, co potwierdza się w legitymacji posiadacza broni. Przepis ten umożliwia organowi Policji w wydawanej przez siebie decyzji o pozwoleniu na broń, wprowadzić różne typy ograniczeń noszenia broni. Możliwe jest ograniczenie noszenia lub wykluczenie noszenia broni. Decyzja w tym zakresie jest całkowicie uznaniowa, a jej kryteria nie są określone. Ograniczenie lub wykluczenie możliwości noszenia broni, nie może być wprowadzone do decyzji prawomocnej, bez zgody strony postępowania (posiadacza pozwolenia na broń). Przepisem regulującym możliwość nadzwyczajnej zmiany prawomocnej decyzji jest art. 155 kodeksu postępowania administracyjnego, który wymaga do zmiany decyzji zgody strony: art. 155 Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony; przepis art. 154 § 2 stosuje się odpowiednio.

Moim zdaniem problematyczna jest sprawa noszenia broni do celów łowieckich. Przypominam, że do celów łowieckich przez 6 miesięcy po dniu 11 marca 2011 roku rejestrowana była również broń palna krótka. Z moich szacunków wynika, że tej broni zarejestrowano kilka tysięcy egzemplarzy. Przepisy ustawy o broni i amunicji nie wprowadzają zakazu noszenia broni zarejestrowanej w celu łowieckim. To jest ogólna zasad ustawowa. Sygnalizowany problem polega na tym, w przepisach rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 23 marca 2005 roku w sprawie szczegółowych warunków wykonywania polowania i znakowania tusz, wprowadzone są różnego rodzaju ograniczenia w noszeniu broni. Do przepisów wykonawczych, wydanych w oparciu o Prawo łowieckie odsyła §8 ust. 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 sierpnia 2014 roku w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, który stanowi: Broń palną przeznaczoną do celów łowieckich w obwodach łowieckich nosi się w czasie polowania w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 13 października 1995 r. – Prawo łowieckie (Dz. U. z 2013 r. poz. 1226, z późn. zm). Przykładowe przepisy rozporządzenia, wydanego w oparciu o art. 43 ust. 3 Prawa łowieckiego, wprowadzające ograniczenia w noszeniu broni są następujące:

§9. 1. Przy przechodzeniu, przejeżdżaniu lub przebywaniu w obwodzie łowieckim, w którym myśliwy nie ma upoważnienia do wykonywania polowania, przy korzystaniu z publicznych środków lokomocji oraz w czasie przebywania na terenie miast i osiedli broń myśliwego musi być rozładowana i znajdować się w futerale.

2. Przy przechodzeniu lub przejeżdżaniu przez tereny zabudowane, albo poruszaniu się pojazdem, w obwodzie, w którym myśliwy wykonuje polowanie, broń powinna być rozładowana.

§10. 1. Na polowaniu zbiorowym broń wolno załadować dopiero po zajęciu stanowiska przed pierwszym pędzeniem.

2. Na polowaniu zbiorowym między pędzeniami myśliwy musi usunąć naboje z komór nabojowych przed zejściem ze stanowiska. Ponowne wprowadzenie nabojów do komór nabojowych może nastąpić dopiero po zajęciu stanowiska w następnym pędzeniu.

3.Po zakończeniu ostatniego pędzenia, przed zejściem ze stanowiska, myśliwy musi broń rozładować.

4. Prowadzący polowanie powinien wyrywkowo sprawdzać w czasie przerw w polowaniu, czy myśliwi usunęli naboje z komór nabojowych, a po jego zakończeniu, czy myśliwi rozładowali broń.

 Problemu nie rozstrzygnę jednoznacznie. W istotnym zakresie przepisy tego rozporządzenia są niezgodne z Konstytucją, albowiem regulują materię, która nie jest uregulowana w ustawie, bądź regulują ją niezgodnie z ustawą. Rozporządzenie w istotnym zakresie nie ma charakteru wykonawczego, a jest to niezbędny element konstytucyjności przepisów rozporządzeń. Problem niekonstytucyjności został dostrzeżony i trwają prace w Sejmie nad nowelizacją Prawa łowieckiego. W aktualnej treści projektu noszenie broni jest uregulowane w sposób następujący, że wydane zostanie nowe rozporządzenie w którym uregulowane będą szczegółowe wymagania dotyczące postępowania z bronią myśliwską. Moim zdaniem przepis rozporządzenia będzie musiał uwzględniać uwagi dotyczące regulacji ustawy o broni i amunicji w zakresie noszenia broni palnej.

Zaznaczenia wymaga również regulacja z ustawy o broni i amunicji, pozwalająca ministrowi do spraw wewnętrznych wprowadzić na obszarze całego państwa lub na określonych obszarach, na czas określony, w odniesieniu do wszelkiej broni lub niektórych jej rodzajów zakazu jej noszenia. Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy o broni i amunicji: Jeżeli interes bezpieczeństwa państwa lub porządek publiczny tego wymagają, minister właściwy do spraw wewnętrznych może wprowadzić, w drodze rozporządzenia, na obszarze całego państwa lub na określonych obszarach, na czas określony, w odniesieniu do wszelkiej broni lub niektórych jej rodzajów zakaz jej noszenia lub przemieszczania w stanie rozładowanym. W okresie obowiązywania ustawy o broni i amunicji, tj. w okresie od dnia 20 marca 2000 roku zakaz taki był wprowadzany dziewięciokrotne. Ostatnio zakaz taki wprowadzony był w dniu 27 stycznia 2015 r. na terenie miasta Oświęcim oraz gminy wiejskiej Oświęcim, w związku z obchodami 70 rocznicy wyzwolenia obozu koncentracyjnego w Auschwitz.

W definicji noszenia warto umieścić jeszcze jeden element. Noszenie broni musi odbywać się w stanie trzeźwości. Nie ma przepisu który wprowadza pozytywny obowiązek zachowania trzeźwości. Jest jednak przepis, który nakłada na właściwy organ Policji obowiązek cofnięcia pozwolenia na broń w sytuacji gdy legalny posiadacz broni palnej nosi ją znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego. Zgodnie z art. 18 ust. 1 ustawy Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego. Stan po użyciu oznacza stan po użyciu wskazanych środków lub alkoholu, niezależnie od stężenia w organizmie.

Noszeniu broni wiąże się z noszeniem legitymacji posiadacza broni lub Europejskiej karty broni palnej albo innego dokumentu upoważniającego do posiadania broni. Podobnie jak w przypadku konieczności noszenia broni w stanie absolutnej trzeźwości, nie istnieje przepis pozytywnie nakazujący takie zachowanie. Z uwagi jednak na istnienie wykroczenia, które ustanawia karę grzywny za posiadanie broni przy sobie bez jednoczesnego posiadania legitymacji posiadacza broni lub Europejskiej karty broni palnej albo innego dokumentu upoważniającego do posiadania broni (art. 51 ust 3 ustawy o broni i amunicji). W pojęciu posiadania mieści się pojęcie noszenia broni. Posiadanie oznacza faktyczne władztwo nad rzeczą.

 

III

Po ustaleniu tego co znaczy noszenie broni i jaką broń można nosić, konieczne jest wskazanie tego, w jaki sposób broń można nosić. W tym zakresie mamy przepis art. 32 ust. 1 ustawy o broni i amunicji, który stanowi: Broń i amunicję należy przechowywać i nosić w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych. Co to konkretnie oznacza, trudno powiedzieć. W związku z tym należy sięgnąć do rozporządzenia wydanego w oparciu o art. 32 ust. 2 ustawy o broni i amunicji. Zgodnie z tym przepisem Minister właściwy do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z Ministrem Obrony Narodowej oraz ministrem właściwym do spraw kultury, określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowe zasady i warunki (…), noszenia (…) broni i amunicji, (…), z uwzględnieniem zabezpieczeń uniemożliwiających dostęp do broni i amunicji osobom trzecim. Od dnia 1 października 2014 roku obowiązuje rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 sierpnia 2014 roku w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji. W tym rozporządzeniu określone zostały szczegółowe zasady i warunki noszenia broni i amunicji, przez osoby posiadające pozwolenie na broń, wydane w oparciu o art. 10 ustawy o broni i amunicji.

Zgodnie z § ust. 1 rozporządzenia: Broń palną nosi się w kaburach lub futerałach. Futerał to rodzaj pojemnika do przechowywania i przenoszenia przedmiotów wymagających ostrożnego obchodzenia się z nimi. Kabura zaś to rodzaj futerału lub pokrowca, przeznaczonego do noszenia pistoletu lub rewolweru, futerał na rewolwer lub pistolet.

Zgodnie z §8 ust. 2 rozporządzenia: Broń palną przeznaczoną do ochrony osobistej nosi się w sposób jak najmniej widoczny, w kaburze przylegającej do ciała. Na podstawie tego przepisu nie należy wywodzić wniosku, że broń ma być niewidoczna. Przepis tak nie stanowi. Broń ma być jak najmniej widoczna. Innymi słowy trzeba dokonać staranności, aby broń jak najmniej było widać, w konkretnych warunkach noszenia. Jeżeli będzie broń widać, nie stanowi to naruszenie przepisu rozporządzenia, ważne aby było to jak najmniej widoczne.

Zgodnie z §8 ust 3 rozporządzenia: Broń palną nieprzeznaczoną do ochrony osobistej, o ile jest to możliwe, ze względu na jej ilość i wielkość, nosi się w sposób określony w ust. 2. Trzeba pamiętać, że przepis ten dotyczy wyłącznie noszenia broni, tj. przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń. Przepis wprowadza obowiązek noszenia broni w sposób jak najmniej widoczny, w kaburze przylegającej do ciała, o ile jest to możliwe, ze względu na jej ilość i wielkość. Moim zdaniem np. noszenie pistoletu do celów szkoleniowych, będzie zgodne z prawem o ile będzie broń znajdowała się w kaburze przylegającej do ciała, w sposób jak najmniej widoczny. Pistolet czy rewolwer ze względu na wielkość, nadają się do noszenia w kaburze. W sytuacji gdy ktoś nosi większe ilości broni, wówczas będzie możliwe przemieszczenie ich futerałach, które nie są kaburą przylegającą do ciała.

Należy zatem uznać, że przepisy prawa preferują noszenie broni w sposób jak najmniej widoczny, w kaburze przylegającej do ciała.

 

IV

Niezbędne jest wskazanie skutków naruszenia powyżej opisanych zasad noszenia broni palnej.

W ustawie o broni i amunicji są dwa rodzaje konsekwencji. Pierwszorzędne są konsekwencje administracyjnoprawne. Są to regulacje pozwalające na cofnięcie pozwolenia na broń, bądź pozwalające odmówić wydania pozwolenie na broń. Dodatkowo ustawa o broni i amunicji ustanawia odpowiedzialność za wykroczenie.

Zgodnie z art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy o broni i amunicji: Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano nie przestrzega warunków określonych w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7. Przepis wprowadza obowiązek cofnięcia pozwolenia na broń w sytuacji naruszenia ustanowionego przez organ Policji w pozwoleniu na broń ograniczenia lub wykluczenia możliwość noszenia. We wpisie Zakaz noszenia broni do celów pamiątkowych oraz kolekcjonerskich, zaprezentowałem stanowisko, że art. 18 ust 1 pkt 1 nie pozwala na cofnięcie pozwolenia na broń osobie naruszającej regułę z art. 10 ust. 8. Chodzi o ustawowy zakaz noszenia broni do celów pamiątkowych i kolekcjonerskich. Stanowisko to podtrzymuję, z tym zastrzeżeniem, że znając praktykę organów administracji i sądów administracyjnych, nie zawaha się nikt wywieść z przepisu woli ustawodawcy i cofnąć pozwolenie na broń, z uwagi na cel ustawy i analogię. Wprowadzenie tego zastrzeżenia jest niezbędne z uwagi na wywody prawne, jakimi posłużył się Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 marca 2015 r., w sprawie IV KK 382/14. W uzasadnieniu Sąd Najwyższy, dokonując wykładni przepisu karnego (art. 51 ustaw o broni i amunicji) wykorzystał wykładnię funkcjonalną (teleologiczną) oraz doszukiwał się ratio legis (celu prawa) zawartego w ustawie.

Kolejnym przepisem wprowadzającym administracyjne konsekwencje naruszenia przepisów dotyczących noszenia broni jest art. 18 ust. 5 pkt. 4 ustawy o broni i amunicji. Zgodnie z tym przepisem Właściwy organ Policji może cofnąć pozwolenie na broń w przypadku naruszenia przez osobę posiadającą pozwolenie zasad przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji, o których mowa w art. 32. Przepis wprowadza niczym nieograniczone uznanie administracyjne do cofnięcia pozwolenia na broń, w razie naruszenie postanowień rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 sierpnia 2014 roku w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji. Przepis wprowadza również możliwość cofnięcia pozwolenie na broń, w razie naruszenie art. 32 ust. 1, który jest tak ogólny, że nie wiadomo co konkretnie oznacza (Broń i amunicję należy przechowywać i nosić w sposób uniemożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.).

Przepis art. 18 ustawy o broni i amunicji, nie wprowadza ani obowiązku, ani możliwości cofnięcia pozwolenia na broń, w razie naruszenia zakazu noszenia broni wprowadzonego przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w drodze rozporządzenia, jeżeli interes bezpieczeństwa państwa lub porządek publiczny tego wymagają.

W art. 17 ustawy o broni i amunicji określone są podstawy umożliwiające odmowę wydania pozwolenia na broń, z uwagi na uprzednie naruszenie przepisów ustawy dotyczących noszenia broni. Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 1 Właściwy organ Policji może odmówić wydania pozwolenia na broń osobie, która naruszyła warunki określone w pozwoleniu na broń, o których mowa w art. 10 ust. 7. Art. 10 ust. 7 ustanawia możliwość ograniczenia lub wykluczenia możliwości noszenia broni, przez właściwy organ Policji w pozwoleniu na broń. Literalne brzmienie nie wprowadza konsekwencji w nim opisanych, w przypadku naruszenia art. 10 ust. 8, ustanawiającego ustawowy zakaz noszenia broni zarejestrowanej do celów pamiątkowych i kolekcjonerskich. Należy jednak pamiętać o praktyce doszukiwania się celu ustawy i stosowania wykładni funkcjonalnej, a przez to możliwości rozciągania art. 17 ust. 1 pkt 1 również na przypadki naruszenia art. 10 ust. 8 ustawy o broni i amunicji. W oparciu o art. 17 ust. 1 pkt 5 ustawy o broni i amunicji, właściwy organ Policji może odmówić wydania pozwolenia na broń osobie, która naruszyła zasady przechowywania oraz ewidencjonowania broni i amunicji oraz ich noszenia, o których mowa w art. 32. Przepis ustanawia możliwość uznaniowej odmowy wydania pozwolenia na broń, w sytuacji najdrobniejszego nawet naruszenia zasad noszenia broni z art. 32 i naruszenia rozporządzenia wydanego na podstawie art. 32 ust 2. ustawy. Organ Policji może również odmówić wydania pozwolenia na broń, jeżeli wcześniej posiadane pozwolenie zostało cofnięte z powodu na naruszenia zasady noszenia broni w stanie trzeźwości. Art. 17 ust. 2 ustawy stanowi: Właściwy organ Policji może odmówić wydania pozwolenia na broń osobie, której cofnięto pozwolenie na broń na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 4.

W oparciu o ustawę o broni i amunicji można ponieść odpowiedzialność za wykroczenie, w związku z naruszeniem zasad noszenia broni. Przepis art. 51 ust. 2 ustawy o broni i amunicji, ustanawia trzy rodzaje wykroczeń związanych z naruszeniem zasad noszenia broni. Dodatkowe wykroczenie opisane jest w art. 51 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 51 ust. 2 pkt 4: Podlega każe aresztu albo grzywny, kto nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego. Przy interpretacji tego przepisu pojawia się problem. Polega on na tym, że W rozumieniu ustawy noszenie broni oznacza każdy sposób przemieszczania załadowanej broni przez osobę posiadającą broń (art. 10 ust. 9). Definicja noszenia broni dotyczy również przepisu art 51 ust. 2 pkt 4 tej ustawy. Literalne brzmienie przepisu nasuwa zatem jednoznaczny wniosek, że karalnością za wykroczenie z art 51 ust. 2 pkt 4 nie jest objęte przemieszczanie się z rozładowaną bronią w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego. Nie mam wątpliwości, że ten wniosek wynikający z literalnego brzmienia przepisu, nie zostanie zaakceptowany w praktyce wymiaru sprawiedliwości. Jak wskazałem Sąd Najwyższy w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 marca 2015 r., w sprawie IV KK 382/14, dokonując wykładni przepisu karnego (art. 51 ustaw o broni i amunicji) wykorzystał wykładnię funkcjonalną (teleologiczną) oraz doszukiwał się ratio legis (celu prawa) zawartego w ustawie. Ja osobiście nie mam wątpliwości co do tego, że celem tego przepisu jest zakazanie noszenia w rozumieniu potocznym (noszenia, przenoszenia, przewożenia) broni przez osoby nietrzeźwe. Przepis jest zatem niejednoznaczny w swej treści, ale dopełniający regulację z art. 18 ust. 1 pkt 4 ustawy oraz z art 17 ust. 2. W przepisie art. 18 i 17 uregulowane są konsekwencje administracyjne, w art. 51 są konsekwencje prawnokarne, nakazu noszenia broni w stanie całkowitej trzeźwości. Z brzmienia przepisu wynika, że posiadanie amunicji w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowych albo środka zastępczego, nie jest karalne.

Zgodnie z art. 51 ust. 2 pkt 7: Podlega każe aresztu albo grzywny, kto przechowuje oraz nosi broń i amunicję w sposób umożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych. Przepis ustanawia odpowiedzialność za naruszenie niedookreślonej formuły zakazu noszenia broni broni i amunicji w sposób umożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych, z art 32 ust. 1 ustawy. Przepis również będzie miał zastosowanie do karania za naruszenie przepisów rozporządzenia wydanego na podstawie art 32 ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 51 ust. 2 pkt 10: Podlega każe aresztu albo grzywny, kto nosi broń, naruszając ograniczenie lub wykluczenie możliwości jej noszenia określone przez właściwy organ Policji w pozwoleniu na broń, albo nosi broń, naruszając zakaz jej noszenia wprowadzony przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w oparciu o art 33 ustawy o broni i amunicji.

Na gruncie art. 51 ust 2 pkt 7 ustawy o broni i amunicji zapadło ciekawe orzeczenie Sądu Najwyższego, przywoływane powyżej, w którym Sąd ten stwierdził: W przepisach karnych ustawy o broni i amunicji spójniki “i” (m.in. w art. 51 ust. 2 pkt 7) oraz “lub” (m.in. w art. 51 ust. 2 pkt 5a) zastosowano w znaczeniu enumeracyjnym, co można sprowadzić do twierdzenia “zarówno broni, jak również amunicji”. Oznacza to tyle, że aby podlegać odpowiedzialności za wykroczenie z art. 51 ust. 2 pkt 7 (Podlega każe aresztu albo grzywny, kto przechowuje oraz nosi broń i amunicję w sposób umożliwiający dostęp do nich osób nieuprawnionych.) wystarczające jest posiadanie broni lub amunicji. Odpowiedzialności za wykroczenie nie tylko wówczas gdy posiada się łącznie broni oraz amunicji. Warto o tym pamiętać.

Kolejne wykroczenie związane z noszeniem broni, opisane jest w art. 51 ust. 3 pkt 1 ustawy o broni i amunicji, który stanowi: Kto posiada broń, nie mając przy sobie legitymacji posiadacza broni lub Europejskiej karty broni palnej albo innego dokumentu upoważniającego do posiadania broni, podlega karze grzywny. W posiadaniu broni zawiera się jej noszenie. Posiadanie to faktyczne władztwo nad rzeczą. Analiza przepisu nasuwa następujące wnioski. Po pierwsze posiadanie amunicji nie wymaga posiadania przy sobie legitymacji posiadacza broni. Po drugie należy wyjaśnić o jaki dokument chodzi w stwierdzeniu: innego dokumentu upoważniającego do posiadania broni. Moim zdaniem może chodzić o dokument w postaci decyzji pozwolenie na broń, może to być rachunek po nabyciu, a przed zarejestrowaniem broni i poświadczeniem tego w legitymacji posiadacza broni.

 

 

Inne wpisy związane z powyższym tematem:

Przewożenie broni i amunicji środkami transportu publicznego.

Zakaz noszenia broni do celów pamiątkowych oraz kolekcjonerskich.

  • Pingback: Noszenie broni, w świetle przepisów ustawy o broni i amunicji. | Łódzkie Stowarzyszenie Kolekcjonerów Broni()

  • Wojciech Pisarski

    Po przeczytaniu stwierdzam, że żyłem w mylnym przeświadczeniu, że noszenie jest dozwolone już w przypadku broni odpowiadającej celom sportowym, a nie zarejestrowanej jako taka. W związku z tym dla pewności zapytam, czy w przypadku broni sportowej do celów kolekcjonerskich jest w legitymacji wpisywany cel sportowy (literka D), czy kolekcjonerski (E)?

    • Andrzej Turczyn

      W sytuacji broni palnej do celów kolekcjonerskich, jest zarejestrowana jako E. Oznacza to zakaz noszenia.

  • Pingback: Zakaz noszenia broni do celów pamiątkowych oraz kolekcjonerskich. | Andrzej Turczyn()

  • mw

    Podsumowując:
    1. Broń do celów kolekcjonerskich można przenosić tylko rozładowaną, czyli bez naboju w komorze i z odpiętym magazynkiem lub magazynkiem pustym.
    2. Broń do celów sportowych można nosić, czyli może mieć podpięty załadowany magazynek.

    • Andrzej Turczyn

      tak

      • Charles

        Rozumiem, że odpowiedź na pytanie nr.2 dotyczyła noszenia broni w komunikacji publicznej?

      • Jan

        Mam pytanie co do tego fragmentu: “Właściwy organ Policji może w pozwoleniu na broń ograniczyć lub wykluczyć możliwość jej noszenia (…)”.

        Jaka jest tutaj praktyka dot. pozwoleń sportowych? Czy Policja zazwyczaj ogranicza/wyklucza możliwość noszenia?

      • Grzegorz

        Pytanie: Jeżeli można nosić broń do celów sportowych to można zapytać dalej: Czy gdziekolwiek jest wskazany cel, dla którego strzelec sportowy może nosić broń? To znaczy, czy broń do celów sportowych można nosić tylko i wyłącznie w drodze do i z strzelnicy? Czy patrol Policji ma prawo zapytać strzelca sportowego, dlaczego ma broń przy sobie?

        • Sekret

          I to jest kluczowe pytanie tak naprawdę, czy można nosić broń sportową 24h na dobę czy wyłącznie w celu sportowym (nie tylko w drodze na / z strzelnicy, bo jeszcze możesz np. do rusznikarza etc.

          • Grzegorz

            To jest pytanie do prawników ewentualnie do KGP.

          • Bośniak Bośniak

            Ale wydumki? Czytaliście ten artykuł? Czy tylko tytuł? Co na to art 31 konstytucji RP? Jest napisane chyba, że co nie jest prawem zabronione tj dozwolone! Jest gdzieś napisane gdzie masz się i kiedy poruszać z bronią do celów sportowych? Nie? Umiecie sobie już odpowiedzieć sami na to pytanie? Jest w rozporządzeniu napisane w jaki sposób? Jest! Jest napisane że tylko na strzelnice czy do rusznikarza? Nie?? Niewolnicy systemowi.

          • Grzegorz

            Dziękuję za komentarz. Ale “wydumki” to sobie robią WPA, KGP jako milicyjne spadkobiercy MO, UB i ZOMO. Po tysiąckroć na tym blogu i w innych miejscach było to już wspomniane. Praktyka pokazuje, że celem nadrzędnym policji/milicji jest karać i zastraszać. Jakbyśmy mieli normalne państwo obywatelskie założone na biblijnych fundamentach z dobrym prawem, to takich pytań by nie było a art. 31 konstytucji byłby stosowany. Powiem więcej – nawet do konstytucji byłoby wpisane prawo do obrony przyrodzonych wartości oraz prawo do posiadania i noszenia broni…

  • Witek Kicilinski

    Witam
    Może nie do końca na temat, ale blisko.
    Jak wygląda z prawnego punktu widzenia noszenie broni (replik) z przed 1895, na które jak wiemy nie jest wymagane zezwolenie.
    Można czy nie ?
    Byłbym wdzięczny za fachową odpowiedz.
    Pozdrawiam

    • Piotr

      Po pierwsze to replik do 1885,
      Po drugie: można, co potwierdziła sama KGP w pismie którego skan znajdziesz na iwebie.

      • Witek Kicilinski

        Sorki, pomyłka z datą, dzięki widziałem ten skan, tylko ciekaw jestem czy EKB jest potrzebne ?

        • Charles

          EKB o ile mi wiadomo do kupowania prochu w sklepach.

          • Witek Kicilinski

            Tylko że większość policjantów jest nie dokształconych i nie będą wiedzieć co to jest 🙂

          • Charles

            Z tym akurat nie miałem problemu, wystarczy wszystko pocztą dokonać. Ba! Nawet osoba zajmująca się sprawą EKB okazała się w mojej miejscowości uprzejmą panią zajmującą się wyłącznie sprawami administracyjnymi. Wystarczy dowód zakupy, ksero dowodu o ile dobrze pamiętam i wysłanie prośby z wyrobieniem EKB. W zasadzie najlepiej skontaktować się mailowo bądź telefonicznie by zobaczyć jakie są “nastroje” w Pana województwie.

  • anonim/9mm
    • EDiox

      bardzo fajna infografika =]

  • sd

    To jest ważny materiał, dzięki! To ogromny sukces, że mamy prawo do noszenia broni (D). W praktyce prawie nie korzystam, ale świadomość, że mam takie prawo jest bezcenna.

    • anonim/9mm

      co z tego, jak w praktyce i tak nie możesz tego bez głupich sankcji użyć?

    • Andrzej Turczyn

      Brzydki Burak dobrze nadaje.

  • PL Popeye

    Noszenie broni to jedno, a ewentualne użycie jej w obronie to drugie bo oto w zasadzie o to tu chodzi. Na razie z tego co się orientuję to w kodeksie karnym w art 25 jest napisane: ” Nie popełnia przestępstwa …. ”
    Jak się zmiani na ” Nie podlega karze…. ” będzie nieco swobodniej.
    Dopóki prawo się nie zmieni na nic się to nie zda.
    Broń mogę nosić w kuferku w który jest poręczniej zapakować amunicję na trening, ale przeważnie na strzelnicę z “zabawkami” jadę jak większość swoim autem.

    • Andrzej Turczyn

      nie popełnia przestępstwa i nie podlega karze, w praktyce daje ten sam skutek – umorzenie postępowania. Przepis kodeksu postępowania karnego jest taki:

      Art. 17. § 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy:

      2) czyn nie zawiera znamion czynu zabronionego albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia przestępstwa,

      4) ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze,

      • PL Popeye

        A jak jest w rzeczywistości ?
        Cały proces postępowania będzie się ciągnął jak lazanie, człowiek straci pracę i w najgorszym przypadku dostanie wyrok i pójdzie siedzieć.
        Jest obawa przed tym, że w stając w obronie rodziny, pozostawimy ją bez środków do życia będąc jedynym który tą rodzinę utrzymuje.
        W lepszym wypadku dostanie wyrok w zawieszeniu, który także go będzie eliminował z pracy jaką wykonuje, jako karanego.

        • Andrzej Turczyn

          A jest jak jest, bo nie ma takiego przepisu, który uwalniały od odpowiedzialności albo od karalności osobę, która przekracza granice obrony koniecznej.

  • Tom Ciechan

    Panie Andrzeju, nastepujące pytanie. Wszystko ładnie jest tu wypisane. Po rekapitulacji materiału wynika między innymi, ze broń do celów sportowych i szkoleniowych możemy przenosić załadowaną w kaburze przylegajacej do ciała. Zatem wynika z tego, że każda taka osoba powinna znać/umieć prawo użycia broni, bo co w wypadku odoparcia/udaremnienia ataku na swoja osobe lub inne osoby w naszym towarzystwie?
    Pozdrawiam

    • Bart Ratajewski

      Słuszne pytanie. W takim razie również czekam na odpowiedź Tom…

    • Andrzej Turczyn

      w zakresie obrony mamy tylko przepis art 25 kk. Nic innego nie ma.
      Art. 25. § 1. Nie popełnia przestępstwa, kto w obronie koniecznej odpiera bezpośredni, bezprawny zamach na jakiekolwiek dobro chronione prawem.
      § 2. W razie przekroczenia granic obrony koniecznej, w szczególności gdy sprawca zastosował sposób obrony niewspółmierny do niebezpieczeństwa zamachu, sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary, a nawet odstąpić od jej wymierzenia.
      § 3. Nie podlega karze, kto przekracza granice obrony koniecznej pod wpływem strachu lub wzburzenia usprawiedliwionych okolicznościami zamachu.

  • lol9mm

    W pozwoleniu na broń sportową do celów sportowych mam napisane: “Broń ww. rodzaju strona może używać wyłącznie do celów wskazanych w niniejszej decyzji.”
    Co to oznacza w kontekście noszenia? Czy w przypadku gdy będę musiał z jakiegokolwiek powodu tłumaczyć się przed policjantem dlaczego mam przy sobie załadowaną broń, muszę powiedzieć “Jestem w drodze na strzelnicę / z strzelnicy.” czy mogę po prostu powiedzieć “Bo tak mi się podoba.”?

    • Andrzej Turczyn

      nic to nie oznacza w kontekście noszenia, bo nie o noszeniu jest napisane a o używaniu.

  • Ciapek

    Dobry trkst. Zgodnie z art. 51 ust. 2 pkt 4: Podlega karze aresztu albo grzywny, kto nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, …..A co to jest noszenie broni wyjaśnia Pan i art. 10 ust. 9. Co się może stać ,Po treningu wracamy z kolegą, nasza broń jest rozładowana w skrzynce, ja prowadzę a kolega juz jest zrelaksowany po piwie. Ja jestem spokojny o wynik alkotestu a z kolegą?

    • Andrzej Turczyn

      Kolega podpada pod: 51 ust. 2 pkt 4. Podpada też pod
      Art. 18. 1. Właściwy organ Policji cofa pozwolenie na broń, jeżeli osoba, której takie pozwolenie wydano:
      4) przemieszcza się z rozładowaną bronią albo nosi broń, znajdując się w stanie po użyciu alkoholu, środka odurzającego lub substancji psychotropowej albo środka zastępczego.

      Art. 17. 2. Właściwy organ Policji może odmówić wydania pozwolenia na broń osobie, której cofnięto pozwolenie na broń na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 4.

      • Uwolnic_Bron

        No tak, i tego punktu chyba bym się nie czepiał.
        Dopóki broń nie spoczęła z powrotem bezpiecznie w szafie, to każdy jej posiadacz powinien trzymać się z daleka od alkoholu, bo za nią odpowiada.

    • Andrzej Turczyn

      Dziękuję za zwrócenie uwagi, zaktualizowałem wpis w tym zakresie.

      • Ciapek

        Dziękuję Panie Andrzeju.

  • anonim/9mm

    Panie Andrzeju. Pozwolę sobie przyłączyć się do grona pytań. Moje dotyczą jednej kwestii i brzmią następująco:

    Czy ktoś bezprawnie żądający czegoś i mający w ręku nóż/pistolet jest w świetle prawa:

    a) zwykłym złodziejem;

    b) uzbrojonym złodziejem, który może użyć broni w złym celu?

    A zatem, czy:

    1) zgodnie z prawem obrony koniecznej nie można mu nic zrobić ani nawet pogłaskać, bo on tylko chce ukraść i nie mówił nic w stylu “bo jak nie, to strzelę”;

    2) można użyć prawa do obrony koniecznej uwzględniając broń złodzieja, tzn. że można śmiało do niego mierzyć?

    Przykładowy film sytuacji: http://www.liveleak.com/view?i=e31_1434351723

    Kolejne pytanie dotyczy sytuacji, gdy złodziej zadziałał z zaskodzenia i użył siły/broni, by zabrać coś i w danej chwili ucieka. Np. walnął kobietę od tyłu w głowę kijem/zastrzelił ją, wyrwał jej torebkę z czymś (np. pieniądze, etc.) i leci w krzaki.
    Ew. taka sytuacja: http://www.liveleak.com/view?i=a86_1439925377

    Czy jest jakiekolwiek prawo wyjątkowo pozwalające na użycie broni w celu zatrzymania tego uciekającego złodzieja? Czy możliwe jest np. słynne już wykrzyczenie “stój, bo strzelam” i w przypadku braku normalnej reakcji faktyczne strzelanie do delikwenta?!

    • Andrzej Turczyn

      Taki ktoś nie jest złodziejem, a potocznie ujmując rozbójnikiem, albo inaczej bandytą. Takie zachowanie kwalifikowane jest z przepisu ustanawiającego przestępstwo rozboju i to w kwalifikowanej postaci.
      Art. 280. § 1. Kto kradnie, używając przemocy wobec osoby lub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności,
      podlega karze pozbawienia wolności od lat 2 do 12.
      § 2. Jeżeli sprawca rozboju posługuje się bronią palną, nożem lub innym podobnie niebezpiecznym przedmiotem lub środkiem obezwładniającym albo działa w inny sposób bezpośrednio zagrażający życiu lub wspólnie z inną osobą, która posługuje się taką bronią, przedmiotem, środkiem lub sposobem,
      podlega karze pozbawienia wolności na czas nie krótszy od lat 3.

      • anonim/9mm

        Bardzo dziękuję za odpowiedź Panie Andrzeju, jednak chciałbym się dopytać o jeszcze jeden szczegół.
        Czy fragment “lub grożąc natychmiastowym jej użyciem” jest wypełniony WYŁĄCZNIE wtedy, gdy osobnik wyrecytuje prozą jasne zdanie typu “… bo jak nie, to użyję broni”, czy samo już trzymanie otwartego i skierowanego do ofiary noża/pistoletu/maczety i wymachiwanie nim podczas złodziejstwa GWARANTUJE wypełnienie tego fragmentu?

        Chodzi mi o to, czy np. samo milczenie napastnika przez czas całej akcji nie otwiera mu furtki prawnej do obrony przed zarzutami o art. 280 par. 1 ?

    • Andrzej Turczyn

      Strzelanie do uciekajacego złodzieja/bandyty/rozbójnika będzie przekroczeniem obrony koniecznej. Jestem przekonany, że nawet o obronie nikt nie pomyśli i zrobią z takiego kogoś zwykłego zabójcę. Ukradł, pobił, ucieka – nie zalecam powstrzymywania z użyciem broni palnej – kryminał pewny.

      • 9mm

        Bardzo dziękuję za odpowiedź Panie Andrzeju.

        Tutaj pytań nie mam, choć mnie taki stan prawny w pewnym sensie bulwersuje.

        Niemożność ujęcia uzbrojonego sprawcy(-ów) działającego z zaskoczenia powoduje, że staje się on anonimowy/nieznany. Czyli winnych nie ma.

        • Andrzej Turczyn

          Ale to nie problem ustawy o broni i amunicji, a kodeksu karnego.

          • anonim/9mm

            Rozumiem Panie Andrzeju. Po prostu te przepisy delikatnie mówiąc nie nadążają za rzeczywistością…

            Definicja i szczególnie praktyka obrony koniecznej oczekuje czegoś, co skutecznie wychodzi jedynie na zagranicznych filmach ze znanym strażnikiem i to też nie zawsze…

  • HUBAL1000

    Panie Andrzeju Taki wpis do dyskusji niczego nowego nie wnosi,wszystko zawarte jest w sprawie przechowywania, noszenia oraz ewidencjonowania broni i amunicji.Oraz ustawy o broni i amunicji.Można pokusić się o komentarz,ale to jasno wynika z przepisu.Jeżeli zajmował się pan sprawą o broni do ochrony miru domowego, to może by tak dalej drążyć ten temat.Raczej skupić się na konkretach i nie pozostawać w bezczynności.Prawda???Bo jak się da zauważyć po wyborach prezydenckich temat ucichł
    Pozdrawiam Darz Bór Zenek

    • anonim/9mm

      A mnie się ten wpis podoba i wielu może uniknąć problemów prawnych.
      To jest w pewnym sensie dobro wspólne, bo np. kilku kolekcjonerów przyłapanych na noszeniu załadowanych karabinów po mieście to sprawa medialna, która później może być wałkowana w kółko jako argument przeciw jakiejkolwiek broni, również tej do ochrony miru.

    • Andrzej Turczyn

      Piszę o tym co uważam za cenne dla środowisk strzeleckich. Broń dla ochrony miru domowego była o tyle cenna, że wywołała dyskusję społeczną. Myślę, że to tematu wrócimy albo tego samego, albo pod hasłem nowej ustawy o broni i amunicji.

      • HUBAL1000

        Pewnie,ze trzeba rękę trzymać na pulsie !!! dot.broni dla obrony miru domowego.W myśl ustawy jako myśliwy mogę zakupić praktycznie każdą broń, a nie mogę kupić krótkiej broni. Decyzja była wydana parę lat temu ale decydenci chyba po pól roku ją cofnęli .Został zmieniony regulamin polowań, tylko ta broń jest na stanie bez możliwości jej używania.
        Popieram w pełni ROMB, BO TO JEDYNE NORMALNE STOWARZYSZENIE W CHORYM KRAJU,które z pewnością będzie dążyć do większego dostępu broni dla przysłowiowego Kowalskiego.
        Pozdrawiam wszystkich członków i sympatyków R.O.M.B
        Darz Bór Zenek

        • anonim/9mm

          Ja tylko uzupełnię do znudzenia, że sama broń do obrony miru nie da absolutnie nic bez zmiany prawa związanego z ochroną i obroną.
          Co Kowalskiemu po nawet złotej klamce z literką “A”, skoro względem prawa zasadność jej użycia będzie zawsze podważana?
          Tym bardziej, że bandyci już są wyuczeni, jakie fantasmagorie opowiadać na komisariatach i pierwsze co zrobią, to polecą (oni lub ich rodziny) po odszkodowanie od poszkodowanego.

      • Uwolnic_Bron

        Hasło o zupełnie nowej ustawie byłoby super.
        Czy ma Pan w planach taką metodę działania, aby przygotować jako ROMB taki gotowy projekt ustawy, zawierający ideał ustawy widzianej okiem większości członków ROMB (lub ewentualnie ustawy przejściowej, ukierunkowanej na tymczasowy kompromis z wystraszonym ludem, i mającej za cel odczarowanie broni palnej dla przeciętnego Polaka)?

        To byłby moim zdaniem bardzo ważny krok do przodu, także wizerunkowo. Proponowałbym przygotowanie ustawy idealnej, tak aby ewentualny przyszły kompromis nie był dla nas aż tak zły, a jeśli wyjdziemy z propozycją 50%, to skończy się na takiej ustawie, jak jest teraz, albo jeszcze gorszej, i będzie ona obowiązywać przez kolejne lata.

        No i co ważne, moglibyśmy zebrać podpisy i poddać ustawę pod głosowanie w Sejmie? Być może uzyskalibyśmy potężny rozgłos, gdyby posłowie rozmawiali w Sejmie z dziennikarzami o projekcie ustawy ROMB-u.

        A ile trzeba byłoby zebrać podpisów – 100 tys.? Pewnie wtedy wylądowalibyśmy na dobre w sejmowej zamrażarce?

        • Wojciech Pisarski

          Pytanie tylko, czy pilniejszą sprawą nie jest w tej chwili zmiana prawa o obronie koniecznej? Jak 9mm wspomniał i jak już wiele razy na tym blogu było opisane, bez tego broni będzie strach użyć nawet w najbardziej uzasadnionej sytuacji. Dodatkowym pozytywnym czynnikiem jest fakt, że sprawa obrony koniecznej jest znacznie mniej polaryzująca społeczeństwo, być może też i politycy łatwiej się dadzą przekonać do przegłosowania czegoś takiego.

          • Uwolnic_Bron

            To też prawda. Chyba nie ma innego wyjścia niż działać w tych dwóch sprawach równolegle. A gdybyśmy mieli obydwa projekty ustaw, to moglibyśmy zbierać podpisy na 2 sprawy za jednym zachodem.

          • Wojciech Pisarski

            Ja tam po cichu liczę, że w następnej kadencji sejmu uda się znaleźć przychylną tej tematyce grupę 15 posłów. Jeśli “antysystemowcy” nie zdążą opaść do czasu wyborów na samo dno poparcia, to może przynajmniej tyle z nich dobrego będzie.

            Co do przepychania dwóch ustaw jednocześnie to mam obawę, że dla przyszłej partii rządzącej to będzie za dużo wolności, lepiej chyba będzie mniejszymi krokami. Ale lepiej, żeby się okazało, że nie znam się na polityce. 😉

          • Uwolnic_Bron

            No właśnie, jest szansa na 15 posłów, tak jak Pan napisał.
            Natomiast w samych projektach ustaw ja bym upatrywał raczej szansę na zyskanie rozgłosu i zainteresowanie problemami większej części społeczeństwa. Jak ROMB przygotuje ustawy (niezależnie od tego czy jedną, czy dwie), to na dzień dzisiejszy zapewne i tak nie przejdą, chyba że będą to ustawy napisane “na kolanach” w stosunku do posłów, które w praktyce prawie niczego nie wniosą w dobrym kierunku.

          • Andrzej Turczyn

            Mamy projekt ustawy o broni i amunicji i jest dostępny projekt zmian art. 25kk. Tylko wola polityczna musi być.

          • Andrzej Turczyn

            A ja bym nie zbierał żadnych podpisów, bo to szkoda czasu. Lepiej zebrać 15 posłów i namówić na inicjatywę ustawodawczą.

          • Andrzej Turczyn

            Obrona konieczna to też pilna sprawa. Do tego też trzeba jakiegoś mądrego i odważnego posła. Z tym niestety problem.

        • Andrzej Turczyn

          Mamy projekt nowej ustawy, który jest autorstwa Jarka Lewandowskiego z Fundacji Rozwoju Strzelectwa. To ustawa, która traktuje pozwolenie na broń jak prawo jazdy. Bardzo racjonalne rozwiązanie. Chcielibyśmy, aby pozwolenie na broń było jak prawo jazdy, także dla policjantów. Tak jak aby jeździć radiowozem trzeba mieć cywilne prawo jazdy, to chcemy aby móc nosić broń, trzeba będzie mieć cywilne pozwolenie na broń.
          Ale aby to poddać pod Sejm musi być przyjazny klimat, a nie słuchanie milicyjnych podszeptów.

          • Wojciech Pisarski

            Można się gdzieś zapoznać z tym projektem?

  • FOx

    Szanowny Autorze, mam zasadniczą wątpliwość prawną, co do poprawności Pana wywodu dot. noszenia broni sportowej. Zanim ją wyłuszczę, chcę sprawdzić, czy jest Pan zainteresowanym moim spostrzeżeniem? Pozdrawiam

  • JKM

    Tak się kończy dzielenie gówna/4. Jak się nosi to tak, żeby można było legalnie użyć, jak się przenosi to tak, żeby tylko ją przemieścić. Proste, ale w RP musi być skomplikowane.

  • Stanislaw

    Spotkałem się z twierdzeniem, że NIE można w ramach przenoszenia broni mieć załadowanych magazynków, które nie są podpięte do broni.
    Magazynki mają być puste nawet jeśli nie są podpięte.
    Osobiście skłaniam się do rozumowania przyjętego wyżej ale to nie ja egzekwuje prawo, więc:
    Czy ktoś zadawał oficjalne pytanie do Policji odnośnie czy można traktować magazynek (w myśl przepisów magazynek nie jest istotnym elementem broni), niepodpięty do broni jako pojemnik do bezpiecznego przewożenia amunicji?

  • Paweł Zawadzki

    Witam Panie Andrzeju. Z aktualnego rozporządzenia wynika, ze skoro noszenie załadowanej broni posiadanej na podstawie pozwolenia do celów sportowych nie jest zabronione to znaczy ze można ja teoretycznie nosić. Stad moje pytanie brzmi. Czy nie jest przypadkiem tak, ze skoro jest to pozwolenie do celów sportowych to można przenosić załadowana bron tylko i wyłącznie na strzelnice i z powrotem?

    Chodzi mi o to, ze np lubię chodzić na spacery i wyjeżdżać poza miasto. Teraz przykładowo mając przy sobie bron załadowaną i oczywiście w kaburze w sposob jak najmniej widoczny najbliżej ciała, będąc na wycieczce a nie podczas wizyty na strzelnicy to czy przypadkiem takie postępowanie nie będzie zinterpretowane jako używanie broni niezgodne z celem jej posiadania podczas np ewentualnej kontroli policji?? Teoretycznie policjant możne mi powiedzieć ze jak nie ma strzelnicy w pobliżu i nie ma zadnych zawodów z których wracam to jakim prawem nosze ze sobą bron, która nie jest przeznaczona do ochrony osobiste. Uprzejmie proszę o wypowiedzenie się Pana w takiej sprawie. Pozdrawiam

  • Jolanta Hubicka

    Mam pytanie odnośnie zawartych w artykule opisów kabury i futerału, skąd one są przytoczone? Pytam ze względu, że zastanawia mnie sposób noszenia broni na klipsie, albo w torbie/plecaku. Czy np. właśnie noszenie broni w torbie lub plecaku też wymaga noszenia w futerale lub kaburze?

    • giersza

      WItam, podpinam się pod pytanie. Noszenie możliwe jest w kaburach lub futerałach (futerał=kabura dla pistoletu i rewolweru). Czy dedykowany do danego modelu broni klips przymocowany do jej szkieletu celem zaczepienia jej za pasek spodni od wewnątrz spełnia wymogi kabury?
      Jeszcze jedno, cytuję:
      ” Z przepisu wywodzę wniosek, że broń załadowana jest wówczas gdy amunicja znajduje się w magazynku nabojowym wpiętym do broni, także w sytuacji gdy pocisk nie jest wprowadzony do komory nabojowej. W przypadku rewolweru, bronią rozładowaną będzie rewolwer bez nabojów w bębnie nabojowym.”
      Jak rozumiem, pocisk może być również wprowadzony do komory nabojowej. Broń załadowana jest niezależnie od tego czy pocisk do komory nabojowej jest wprowadzony czy też nie, liczy się podpięty załadowany magazynek. Można więc nosić broń załadowaną z pociskiem w komorze nabojowej?

  • Robert

    Bardzo ciekawy i przydatny wpis.
    Mam pytanie, na które odpowiedź prawdopodobnie wynika z treści powyżej, ale chciałbym się upewnić.
    Otóż czy dozwolone jest przenoszenie broni (czyli bez załadowanego i podpiętego magazynka oraz bez naboju w komorze) broni do celów kolekcjonerskich w sposób widoczny.
    Dość popularne jest “bieganie po lesie” z replikami broni. Aktywność w formie zabawy/treningu kiedy to grupa znajomych organizuje sobie spacery/patrole w lesie w jakimś tam rynsztunku oraz z wspomnianą bronią/repliką borni.
    Czy w takim przypadku (prze)noszenie broni rozładowanej, ale w pełni funkcjonalnej, w sposób w pełni jawny jest legalne?

  • Grzegorz

    Panie Andrzeju,
    Pytanie odnośnie noszenia broni do celów sportowych: 1. Czy broń do celów sportowych można nosić JEDYNIE w drodze na strzelnicę i ze strzelnicy? 2. Czy patrol Policji w razie kontroli na ulicy lub w innych okolicznościach osobę, która niesie broń dla celów sportowych MA PRAWO zapytać, dlaczego ta osoba ma przy sobie broń i ją niesie? 3. Czy uobia i wszelkie rozporządzenia normują CEL NOSZENIA broni – czyli jeśli osoba posiada broń palną zakupioną na podstawie pozwolenia do celów sportowych to czy musi nosić broń TYLKO idąc na strzelnicę i z powrotem czy też może po prostu nosić broń w jakimkolwiek innym celu?
    Bardzo proszę o odpowiedź.